Αναρτήσεις

Εικόνα
  Ένα μικρό(τερο) GBI – GBI Eire 2019 Ο Φραγκίσκος Βέλλης μας ξεναγεί με το ποδήλατό του στη νοτιο-δυτική Ιρλανδία. Τέσσερις μέρες γεμάτες – τι άλλο – ποδήλατο, υπέροχα τοπία και μπόλικη Guinness ! Γραμμένο το 2019, αλλά πάντα επίκαιρο, το άρθρο είχε ξεχαστεί σε κάποιο folder... Ώρα να δει το φώς της (Ble και όχι μόνο) δημοσιότητας! Τι εννοείς «μικρό(τερο)»; Αν έχει τύχει να διαβάσετε κάποιο παλιότερο άρθρο μου, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα έχετε ακούσει για το GBI Europe . Μιλάω (και γράφω) τόσο συχνά γι’ αυτό που είναι απίθανο να μου έχετε ξεφύγει! Ποδηλατική περιπέτεια, 6 μέρες, 700-800 χλμ συνολικά, διαφορετική διαδρομή κάθε χρόνο, κάπου στην κεντρική ή στη βόρεια Ευρώπη, με φιλανθρωπικό σκοπό. Έχω κάνει 8 τέτοιες μέχρι τώρα και έχω μια ιδιαίτερη ιστορία, για κάθε μέρα, κάθε μιας από αυτές. Φέτος (2019) έκανα κάτι λίγο διαφορετικό, αλλά εξίσου (αν όχι και λίγο περισσότερο) ενδιαφέρον. Μια και τα GBI έχουν πλέον μεγαλώσει (το   Europe μαζεύει 400 ποδηλάτες) και το ενδιαφ

Mapei & Ble Cycling Club

Εικόνα
Mapei  &  Ble Cycling Club Στις 14 Απριλίου 1996 τα μάτια ολόκληρου του ποδηλατικού κόσμου ήταν στραμμένα στο  Roubaix , για τον τερματισμό της 94ης έκδοσης της “Βασίλισσας των Κλασσικών”. Κάπου 80  km  πριν τον τερματισμό, τρεις ποδηλάτες αποσπάστηκαν από το κύριο γκρουπ για να επιδιώξουν τη νίκη. Τα ονόματά τους ήταν  Andrea Tafi ,  Gianluca Bortolami  και  Johan Museeuw . Ήταν μια τολμηρή κίνηση, αλλά οι τρεις αθλητές τα έπαιξαν όλα για όλα, παρόλο που απέμεναν 11 ακόμα κομμάτια με παβέ και σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών χιλιομέτρων του αγώνα. Το ακόμα εντυπωσιακότερο όμως ήταν ότι εκτός από την τόλμη, οι τρεις τους είχαν ένα επιπλέον κοινό: φορούσαν και οι τρεις την πολύχρωμη, χαρακτηριστική φανέλα της  Mapei !  Η τριάδα συνεργάστηκε, όταν ο  Museeuw  είχε λάστιχο, οι άλλοι δύο τον περίμεναν, ακολουθώντας και τις διαταγές της ομάδας. Μπήκαν στο  Roubaix  μαζί και ενώ ο ποδηλατικός κόσμος περίμενε με κομμένη την ανάσα τη μάχη του τελικού σπριντ, εκείνοι

Giro Centrale Greece 2017

Εικόνα
Γιάννης Βουκελάτος, Ιούνιος 2017 Έχει περάσει ένα 24ωρο από τον τερματισμό μου στο 1400αρι, και ακόμα εκεί βρίσκομαι.  Γι’ αυτό μιλάω, αυτό σκέφτομαι.  Η αποστασιοποίηση θα έρθει με τον καιρό, μαζί με την αποκατάσταση. Στα σοβαρά τώρα. Θέλεις φίλε συμποδηλάτη να αποκτήσεις κάποια ή όλα από τα παρακάτω; – Μύτη πρησμένη σε χρωματάκι μελιτζανί – Μάτια πρησμένα σαν από κλάμα διάρκειας δυο μερόνυχτων – Ανάλαφρο χαμόγελο ευτυχίας μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπο – Αυχένα με κλήση 60 μοιρών από την κάθετο – Παλάμες ξυλοκόπου – Δάχτυλα αλύγιστα με όλα τα κέρδη που μπορεί να έχει κάποιος απ’ αυτό – Ποπό μαϊμούς – Πόδια σαν ξύλο και περπάτημα σαν τα στρατιωτάκια του Καριοθραύστη. Ε, δεν έχεις παρά να πάρεις μέρος σε ένα μπρεβέ    600αρι, ακόμα καλύτερα σε ένα 1000αρι και αν θέλεις το απόλυτο χτύπα ένα 1400αρι. GCG λοιπόν, τα έχει όλα και συμφέρει Την φάτσα και το χαμόγελο που περιέγραψα την είχαμε όλοι. Μας κοίταζαν οι περίοικοι ειδικά

To Ble Cycling Club στο PBP 2019

Εικόνα
Paris-Brest-Paris 2019 και η Μπλε παρέα ήταν εκεί. Δείτε τι έγραψαν: Γιάννης Βουκελάτος Aκόμη θυμάμαι το πόσο είχα ενθουσιαστεί το 2011, όταν ο Περικλής Δημητριάδης μου διηγήθηκε την εμπειρία του στο PBP του 2011.  Νέος στην ποδηλασία δρόμου τότε, δεν μπορούσα καν να φανταστώ ότι οχτώ χρόνια μετά, θα συμμετείχα για δεύτερη φορά στο θρυλικό αυτό μπρεβέ. 1220 χιλιόμετρα, με επίπεδη διαδρομή το πολύ 100χλμ. και όλο το υπόλοιπο μία ανήφορο-κατηφόρα, που σε οδηγεί από το Παρίσι στη Βρέστη και πίσω, με όριο χρόνου 90 ώρες.  Με τη συμμετοχή στο Paris-Brest-Paris του 2015 στις αποσκευές μου πια, ήξερα τι με περιμένει αλλά και τι χρειάζεται για να βγει ποιο άνετα το τερατάκι. Η συμμετοχή η ίδια ήταν μαγική, αλλά το πριν και το μετά το ίδιο όμορφα. Το μετά το ζούμε ακόμα. Στο πριν λοιπόν που ξεκίνησε από τον Νοέμβριο με μία ομαδούλα όλο Μπλέ και μπυροκατάνυξη για να οργανωθούμε καλύτερα και να καταστρώσουμε στρατηγικές προετοιμασίας.  Οι ειδικές προπονήσεις